Ludowy Klub Sportowy w Studzionce

Pomiń nawigację
Drużyna M Pkt
1. Wyry 15 39
2. JUWe (s) 15 36
3. Studzienice 15 27
4. ZET (s) 14 26
5. CZAPLA 15 25
6. Chełm Śl. 14 25
7. Rudołtowice- Ćw. 15 23
8. Studzionka 15 23
9. Wisła W. 13 22
10. Międzyrzecze (b) 15 19
11. Frydek 14 18
12. Jankowice 15 16
13. ISKRA II 15 15
14. SIÓDEMKA 15 14
15. Piasek (b) 15 8
16. Bojszowy (s) 14 3
powered by © Tabelkownik 1.5

Zobacz: całą tabelę, orlików, trampkarzy.

Orliki

19.11.2017, 10:00
Studzionka- Góra (zaległy z 9 kolejki) 1:7

Młodziki

11.11.2017, 11:00
Studzionka- Łąka 0:9

Trampkarze

17.11.2017, 16:00
Studzionka- Świerczyniec (baraż o awans do III ligi) 3:6

Pszczyńska Liga Orlików

19.11.2017, 10:15
Studzienice- Studzionka 11:0

Pszczyńska Liga Młodzików

18.11.2017, 09:00
Studzionka- Iskra II 0:8

Wideo LKS Studzionka

Historia

Jak rodziły sie Ludowe Zespoły Sportowe

Nawet najwięksi entuzjaści, miłośnicy sportu, nie wiedzieli jak po wyzwoleniu przystąpić do odbudowy tego, co kiedyś było ich pasją. Sport, podobnie jak inne dziedziny życia, w 1945 roku leżał w gruzach, nie istniał. Garstka zapaleńców stanęła jednak do pracy i w trosce o odbudowanie kultury fizycznej popierała każdą rozsądną inicjatywę.

W marcu 1946 roku zarejestrowano pierwszy w kraju Ludowy Zespół Sportowy "Swornica" w Czarnowąsach w województwie Opolskim. Już pod koniec 1946 roku działa w kraju 35 kół LZS, które zrzeszały razem 2300 członków.

Ludowe Zespoły Sportowe w dużej mierze powstały dzięki inicjatywie Związku "Samopomoc Chłopska", który na II zjeździe w marcu 1946 roku podjął w powyższej sprawie uchwałę. Ogromnej pomocy udzieliło Ludowe Wojsko Polskie, upatrując w kulturze fizycznej ważny element wychowania obronnego społeczeństwa. Działaniom tym sprzyjała uchwała Plenum KC PZPR z maja 1945 roku, w której podkreślono znaczenie wychowania fizycznego, sprzyjały też wnioski V Kongresu Stronnictwa Ludowego. Trzeba również przypomnieć o dekrecie Prezydium Krajowej Rady Narodowej, który nakładał na Związek "Samopomocy Chłopskiej" obowiązek zajęcia się sprawami sportu i kultury fizycznej w środowisku wiejskim. Na mocy tego dekretu bowiem, powołano przy Zarządzie Głównym ZSCh Inspektorat Wychowania Fizycznego i Sportu. Działalność ogniw LZS pod patronatem ZSCh trwała do końca 1951 roku. W tym czasie LZS-y znacznie powiększyły swoje szeregi. W tym okresie to przystąpiono do budowy pierwszych obiektów sportowo-rekreacyjnych na wsi, obiektów które powstawały w większości w ramach czynów społecznych. Do pozytywnych przeobrażeń przyczyniła się Ustawa Sejmowa z 25 lutego 1948 roku, na bazie której powołano do życia Powszechną Organizację "Służba Polsce", oraz Główny Urząd Kultury Fizycznej. Na przełomie 1948/49 roku zaczęto tworzyć tzw. Rady Sportu Wiejskiego skupiające przedstawicieli ZSCh, ZMP, PO "SP", resortu rolnictwa, oświaty oraz Związku Zawodowego Pracowników i Robotników Rolnych.

W grudniu 1949 roku na posiedzeniu Głównej Rady Sportu Wiejskiego przyjęto, że ogniwa byłych organizacji młodzieżowych działających na terenie wsi, oraz przy wiejskich szkołach, przyjmą nazwę Ludowych Zespołów Sportowych. Zatwierdzono wtedy regulamin LZS, Powiatowych i Wojewódzkich Rad Sportu Wiejskiego oraz Rady Głównej. Rada Główna powołała swoje komórki w województwach, powiatach i w większości gmin. Istotnym osiągnięciem tego okresu było powstanie po raz pierwszy na wsi zorganizowanego ruchu sportowego. Po prostu kultura fizyczna weszła na stałe w krajobraz wsi, stała się częścią życia społecznego tego środowiska. Fakt ten miał ogromne znaczenie. Stał się bowiem ważnym czynnikiem przyspieszającym przełamywanie tradycyjnych struktur w dziedzinie świadomości, obyczaju i modelu życia. Dopiero przemiany w świadomości młodzieży wiejskiej spowodowały przeobrażenia w życiu obyczajowym. Młodzież, szczególnie męska, zaczęła coraz bardziej garnąć się do sportu, widząc w nim atrakcyjną formę rozrywki, oraz element modelu życia zbliżonego do życia w mieście. Powyższa struktura organizacyjna sportu wiejskiego powoli okazywała się niewystarczająca. 22 kwietnia 1952 roku na Ogólnopolskiej Konferencji Sportowej Aktywu LZS w Warszawie powołano Zrzeszenie Ludowych Zespołów Sportowych, a I Krajowy Zjazd Zrzeszenia w rok później (odbył się w 7 rocznicę powstania pierwszych ogniw) zatwierdził statut, oraz kierunki działalności. Opiekę nad Zrzeszeniem (do roku 1955) przejęła Powszechna Organizacja "Służba Polsce", która wniosła spore ożywienie do działalności LZS-ów. Uległ zwiększeniu udział LZS-ów w masowych imprezach sportowych. Sportowcy wiejscy zaczęli się liczyć w kraju w wielu dyscyplinach sportu wyczynowego. W znacznym stopniu wzrosła liczba wznoszonych w czynach społecznych obiektów sportowych. Wprowadzono również do programu LZS działalność kulturalno-oświatową.

W połowie lat pięćdziesiątych organizacja zaczęła przeżywać pewien kryzys. Zmniejszeniu uległa ranga działacza społecznego, samorządność była zjawiskiem praktycznie nieznanym. Zanotowano spadek ilości ogniw i członków. Był to jednak kryzys chwilowy. W momencie reaktywowania działalności Związku Młodzieży Wiejskiej (obie organizacje nawiązały ze sobą bliską współpracę) LZS-y przeszły do zdecydowanej ofensywy, a sport wiejski zaczął odzyskiwać właściwą mu rangę.